garnituur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- groenten die als versiering bij vlees of vis geserveerd wordt
- decoratie die op kleding aangebracht is
- stel zaken die bij elkaar horen
- stel zaken die een gelijke kwaliteit hebben
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| garnituren | meervoud |
| garnituurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| garnituurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘garneersel’ voor het eerst aangetroffen in 1793
Woordfamilie van garnituur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| garnituren | meervoud | garnituur |
| garnituurtje | verkleinwoord | garnituur |
| garnituurtjes | verkleinwoord meervoud | garnituur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van garnituur zijn vastgelegd.