flop
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- mislukking, fiasco
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| flopje | verkleinwoord, enkelvoud |
| flopjes | verkleinwoord, meervoud |
| floppen | meervoud |
| flops | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van floppen
- gebiedende wijs van floppen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van floppen
Vervoeging van flop
flophele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘mislukking’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1961
Woordfamilie van flop
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| flopje | verkleinwoord | flop |
| flopjes | verkleinwoord meervoud | flop |
| floppen | meervoud | flop |
| flops | meervoud | flop |
| floppe | woordvorm | floppen |
| floppend | woordvorm | floppen |
| floppende | woordvorm | floppen |
| flopt | woordvorm | floppen |
| flopte | woordvorm | floppen |
| flopten | woordvorm | floppen |
| geflopt | woordvorm | floppen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van flop zijn vastgelegd.