finale
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- de beslissende wedstrijd in een toernooi, dikwijls tussen de laatste twee deelnemers of teams
- het slotstuk van een meerdelig toneel- of muziekstuk
- (wedstrijd)
- (muziekstuk)
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- het laatste gedeelte van iets
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| finales | meervoud |
| finaletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| finaletjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van finaal
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘slotstuk van meerdelig instrumentaal muziekstuk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847
Woordfamilie van finale
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| finales | meervoud | finale |
| finaletje | verkleinwoord | finale |
| finaletjes | verkleinwoord meervoud | finale |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van finale zijn vastgelegd.