fanfare
zelfstandig naamwoord fɑɱˈfarəBetekenis
- een marcherend koperblaasorkest, fanfarekorps
- een muziekgenre dat zich toelegt op 1, fanfaremuziek
Hoe spreek je fanfare uit?
/fɑmˈfarə/
Fanfare bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| a | maan |
| r | rood |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een muziekgenre dat zich toelegt op [1], fanfaremuziek
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fanfaren | meervoud |
| fanfares | meervoud |
| fanfaretje | verkleinwoord, enkelvoud |
| fanfaretjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘muziekstuk voor koper’ voor het eerst aangetroffen in 1655
Woordfamilie van fanfare
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fanfaren | meervoud | fanfare |
| fanfares | meervoud | fanfare |
| fanfaretje | verkleinwoord | fanfare |
| fanfaretjes | verkleinwoord meervoud | fanfare |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fanfare zijn vastgelegd.