erfgrond
zelfstandig naamwoord 'ɛrfxrɔntBetekenis
- grond die iemand gekregen heeft van zijn voorouders
Hoe spreek je erfgrond uit?
/ˈɛrfxrɔnt/
Erfgrond bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| r | rood |
| f | fiets |
| x | acht |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| erfgronden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van erven zn en grond zn
Woordfamilie van erfgrond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| erfgronden | meervoud | erfgrond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van erfgrond zijn vastgelegd.