entiteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets wat wezenlijk bestaat
- een mens, dier of ding waaraan men eigenschappen kan toekennen (attribuut|attributen) en waarvan deze informatie kan worden opgeslagen b.v. in tabellen
zelfstandig naamwoord
- Een unieke individuele eenheid van bestaan. Dit is vaak in verwijzing naar organisaties die geen fysieke vorm bevatten.
- een mens, dier of ding waaraan men eigenschappen kan toekennen (attributen) en waarvan deze informatie kan worden opgeslagen b.v. in tabellen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| entiteiten | meervoud |
| entiteitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| entiteitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het wezenlijke’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van entiteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| entiteiten | meervoud | entiteit |
| entiteitje | verkleinwoord | entiteit |
| entiteitjes | verkleinwoord meervoud | entiteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van entiteit zijn vastgelegd.