ekster
zelfstandig naamwoord ˈɛkstərBetekenis
- een zwartwitte kraaiachtige zangvogel met een lange staart
Hoe spreek je ekster uit?
/ˈɛkstər/
Ekster bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- bepaald soort zwartwitte kraaiachtige vogel, Pica pica, met een lange staart
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eksters | meervoud |
| ekstertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ekstertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘zangvogel’ voor het eerst aangetroffen in 1287
Woordfamilie van ekster
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eksters | meervoud | ekster |
| ekstertje | verkleinwoord | ekster |
| ekstertjes | verkleinwoord meervoud | ekster |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ekster zijn vastgelegd.