einde
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈɛindəBetekenis
- het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt
Hoe spreek je einde uit?
/ˈɛində/
Einde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛi | trein |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| einden, eindes | meervoud |
| eindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eindjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van einden
Vervoeging van einde
eindehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘laatste gedeelte’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901
Woordfamilie van einde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eindes | meervoud | einde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van einde zijn vastgelegd.