eenterm
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een polynoom dat slechts uit één term bestaat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eentermen | meervoud |
| eentermpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eentermpjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van een en term
Woordfamilie van eenterm
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eentermen | meervoud | eenterm |
| eentermpje | verkleinwoord | eenterm |
| eentermpjes | verkleinwoord meervoud | eenterm |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eenterm zijn vastgelegd.