eclips
zelfstandig naamwoord eˈklɪpsBetekenis
- het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert
Hoe spreek je eclips uit?
/eˈklɪps/
Eclips bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| k | kat |
| l | land |
| ɪ | pit |
| p | pak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eclipsen | meervoud |
| eclipsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eclipsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verduistering’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Woordfamilie van eclips
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eclipsen | meervoud | eclips |
| eclipsje | verkleinwoord | eclips |
| eclipsjes | verkleinwoord meervoud | eclips |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eclips zijn vastgelegd.