douane
zelfstandig naamwoord duˈwanəBetekenis
- een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal verkeer van mensen, dieren en goederen
- iemand die bij de douane werkt
Hoe spreek je douane uit?
/duˈwanə/
Douane bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| u | boek |
| w | quiz |
| a | maan |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| douanen | meervoud |
| douanes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘dienst voor in- en uitvoerrechten’ voor het eerst aangetroffen in 1813.
Woordfamilie van douane
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| douanen | meervoud | douane |
| douanes | meervoud | douane |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van douane zijn vastgelegd.