courtisane
zelfstandig naamwoord ˌkurtiˈzanəBetekenis
- een vrouw van lichte zeden die zich in hogere kringen begaf, en die wegens haar beschaafde omgangsvormen en elegantie aan het hof geaccepteerd werd
Hoe spreek je courtisane uit?
/ˌkurtiˈzanə/
Courtisane bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| u | boek |
| r | rood |
| t | tak |
| i | riet |
| z | zon |
| a | maan |
| n | nek |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- vrouw van lichte zeden die zich in hogere kringen begaf, en die wegens haar beschaafde omgangsvormen en elegantie aan het hof geaccepteerd werd person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| courtisanes | meervoud |
Herkomst
van Frans courtisane, in de betekenis van ‘vrouw van lichte zeden’ aangetroffen vanaf 1614
Woordfamilie van courtisane
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| courtisanes | meervoud | courtisane |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van courtisane zijn vastgelegd.