douairière
zelfstandig naamwoord ˌduwɛriˈjɛrəBetekenis
- weduwe van een edelman
- (aangevuld met de titel van de overleden echtgenoot) aanduiding voor de weduwe van een edelman
Hoe spreek je douairière uit?
/ˌduwɛriˈjɛrə/
Douairière bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| u | boek |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| i | riet |
| j | ja |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- aanduiding voor de weduwe van een edelman obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| douairières | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘adellijke weduwe’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van douairière
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| douairières | meervoud | douairière |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van douairière zijn vastgelegd.