domicilie
zelfstandig naamwoord ˌdomiˈsiliBetekenis
- officiële adres waar men woont
Hoe spreek je domicilie uit?
/ˌdomiˈsili/
Domicilie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| o | boot |
| m | maan |
| i | riet |
| s | sok |
| l | land |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| domicilies | meervoud |
| domiciliën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘woonplaats’ voor het eerst aangetroffen in 1535
Woordfamilie van domicilie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| domicilies | meervoud | domicilie |
| domiciliën | meervoud | domicilie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van domicilie zijn vastgelegd.