doetje
zelfstandig naamwoord 'ducəBetekenis
- iemand die te gemakkelijk doet wat een ander vraagt zonder kritisch te zijn
Hoe spreek je doetje uit?
/ˈducə/
Doetje bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| u | boek |
| c | tientje |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| doetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
alleen verkleinwoord; In de betekenis van ‘sukkel’ voor het eerst aangetroffen in 1632
Woordfamilie van doetje
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| doetjes | verkleinwoord meervoud | doetje |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van doetje zijn vastgelegd.