dissociatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- uiteenval, ontbinding
- een periode waarin iemand vervreemd is van de realiteit
- het uiteenvallen van een molecule of moleculair ion in kleinere delen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dissociaties | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van dissociëren met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van dissociatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dissociaties | meervoud | dissociatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dissociatie zijn vastgelegd.