dikte
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- dikheid, zwaarlijvigheid
- mate waarin iets een grote dwarsdoorsnede heeft
- zwelling
zelfstandig naamwoord
- dichtheid, consistentie, #:*de dikte van die olie is groot
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dikten, diktes | meervoud |
| diktetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diktetjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud verleden tijd van dikken
Vervoeging van dikte
diktehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘de afmeting dik, het dik-zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1351
Woordfamilie van dikte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diktes | meervoud | dikte |
| diktetje | verkleinwoord | dikte |
| diktetjes | verkleinwoord meervoud | dikte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dikte zijn vastgelegd.