diender
zelfstandig naamwoord ˈdindərBetekenis
- iemand die een zuiver ondersteunende taak heeft voor een persoon of instantie met meer aanzien
- functionaris die door daadwerkelijk optreden zorgt voor het naleven van wettelijke regels
Hoe spreek je diender uit?
/ˈdindər/
Diender bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- licht functionaris die door daadwerkelijk optreden zorgt voor het naleven van wettelijke regels obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dienders | meervoud |
| diendertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diendertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van dienen met het achtervoegsel -der **[1] van Middelnederlands diender **[2] de algemene betekenis "iemand die dienstbaar is" is geleidelijk verdrongen door de meer specifieke betekenis "gerechtsdienaar, politieagent" die al in de 17e eeuw voorkwam
Woordfamilie van diender
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dienders | meervoud | diender |
| diendertje | verkleinwoord | diender |
| diendertjes | verkleinwoord meervoud | diender |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diender zijn vastgelegd.