correspondentietheorie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een theorie die stelt dat de waarheid van een bewering afhangt van de relatie van die bewering tot de wereld (=de werkelijkheid)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| correspondentietheorietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| correspondentietheorietjes | verkleinwoord, meervoud |
| correspondentietheorieën | meervoud |
Herkomst
samenstelling van correspondentie en theorie
Woordfamilie van correspondentietheorie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| correspondentietheorietje | verkleinwoord | correspondentietheorie |
| correspondentietheorietjes | verkleinwoord meervoud | correspondentietheorie |
| correspondentietheorieën | meervoud | correspondentietheorie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van correspondentietheorie zijn vastgelegd.