consul-generaal
zelfstandig naamwoord ˈkɔnzʏlɣenəˌralBetekenis
- iemand die leiding geeft aan een of meer vertegenwoordigingen van een staat in het buitenland die daar verblijvende burgers van de staat advies en hulp kunnen geven
Hoe spreek je consul-generaal uit?
/ˈkɔnzʏlxenəˌral/
Consul-generaal bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| z | zon |
| ʏ | put |
| l | land |
| x | acht |
| e | veel |
| ə | de |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consuls-generaal | meervoud |
Herkomst
samenstelling van consul zn en generaal bn geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 6.I onder (2)
Woordfamilie van consul-generaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consuls-generaal | meervoud | consul-generaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consul-generaal zijn vastgelegd.