confrontatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- aanvaring met andere persoon of zware problemen tussen groepen
- blootstelling aan (onaangename) feiten en/of problemen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| confrontaties | meervoud |
| confrontatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| confrontatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van confronteren met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van confrontatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| confrontaties | meervoud | confrontatie |
| confrontatietje | verkleinwoord | confrontatie |
| confrontatietjes | verkleinwoord meervoud | confrontatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van confrontatie zijn vastgelegd.