christen
zelfstandig naamwoord ˈkrɪstə(n)Betekenis
- belijder van de christelijke godsdienst
- dopen
Hoe spreek je christen uit?
/ˈkrɪstən/
Christen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| christenen | meervoud |
| christentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| christentjes | verkleinwoord, meervoud |
| kristen |
Herkomst
eponiem, via Middelnederlands cristen en Oudnederlands kristin van Latijn christianus, dat verwijst naar Christus, in de betekenis van ‘belijder van de christelijke godsdienst’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1200
Woordfamilie van christen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| christenen | meervoud | christen |
| christentje | verkleinwoord | christen |
| christentjes | verkleinwoord meervoud | christen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van christen zijn vastgelegd.