charlatan
zelfstandig naamwoord /ˈʃar.la.tan/Betekenis
- (soms charmante) oplichter ('deskundige') gespecialiseerd in bedrog over zijn afkomst, vaardigheden, intenties of prestaties
- marskramer, ambulante koopman die op markten en openbare plaatsen geneesmiddelen verkocht en kiezen uittrok
- handige oplichter ('deskundige') die met zijn vermeende vaardigheden of kennis anderen probeert geld uit te kloppen
Hoe spreek je charlatan uit?
/ˈʃarlatan/
Charlatan bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʃ | sjaal |
| a | maan |
| r | rood |
| l | land |
| t | tak |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- oplichter ('deskundige') gespecialiseerd in bedrog over zijn afkomst, vaardigheden, intenties of prestaties pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| charlatannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| charlatannetjes | verkleinwoord, meervoud |
| charlatans | meervoud |
Herkomst
van Frans charlatan, in de betekenis van ‘kwakzalver’ aangetroffen vanaf 1658
Woordfamilie van charlatan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| charlatannetje | verkleinwoord | charlatan |
| charlatannetjes | verkleinwoord meervoud | charlatan |
| charlatans | meervoud | charlatan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van charlatan zijn vastgelegd.