buitenkind
zelfstandig naamwoordBetekenis
- kind van buiten de stad, plattelandskind
- (Antillen:) kind van een andere dan de vaste partner
zelfstandig naamwoord — neuter
- kind van een andere dan de vaste partner
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| buitenkinderen | meervoud |
| buitenkindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| buitenkindjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van buiten en kind
Woordfamilie van buitenkind
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| buitenkinderen | meervoud | buitenkind |
| buitenkindje | verkleinwoord | buitenkind |
| buitenkindjes | verkleinwoord meervoud | buitenkind |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van buitenkind zijn vastgelegd.