brandstichter
zelfstandig naamwoord 'brɑntstɪxtərBetekenis
- iemand die expres brand veroorzaakt
Hoe spreek je brandstichter uit?
/ˈbrɑntstɪxtər/
Brandstichter bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandstichters | meervoud |
| brandstichtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandstichtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van brand en stichter
Woordfamilie van brandstichter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandstichters | meervoud | brandstichter |
| brandstichtertje | verkleinwoord | brandstichter |
| brandstichtertjes | verkleinwoord meervoud | brandstichter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandstichter zijn vastgelegd.