brandklok
zelfstandig naamwoord 'brɑntklɔkBetekenis
- een noodklok die men luidt als er brand is; ook in figuurlijke zin
Hoe spreek je brandklok uit?
/ˈbrɑntklɔk/
Brandklok bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| k | kat |
| l | land |
| ɔ | bot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brandklokje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brandklokjes | verkleinwoord, meervoud |
| brandklokken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van brand zn en klok zn
Woordfamilie van brandklok
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brandklokje | verkleinwoord | brandklok |
| brandklokjes | verkleinwoord meervoud | brandklok |
| brandklokken | meervoud | brandklok |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brandklok zijn vastgelegd.