boekenlegger
zelfstandig naamwoord ˈbukə(n)ˌlɛɣərBetekenis
- boekenlegger is een hulpmiddel om bij te houden waar iemand is tijdens het lezen van een boek.
Hoe spreek je boekenlegger uit?
/ˈbukənˌlɛxər/
Boekenlegger bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| u | boek |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| l | land |
| ɛ | bed |
| x | acht |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- strook kaartkarton, leer of stof om een bladzijde in een boek mee te markeren, zonder dat die bladzijde daarvan schade oploopt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| boekenleggers | meervoud |
| boekenleggertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| boekenleggertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van boek en legger met het invoegsel -en-
Woordfamilie van boekenlegger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| boekenleggers | meervoud | boekenlegger |
| boekenleggertje | verkleinwoord | boekenlegger |
| boekenleggertjes | verkleinwoord meervoud | boekenlegger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van boekenlegger zijn vastgelegd.