bijklusser
zelfstandig naamwoord 'bɛɪklʏsərBetekenis
- iemand die bijklussen|bijklust
Hoe spreek je bijklusser uit?
/ˈbɛiklʏsər/
Bijklusser bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛi | trein |
| k | kat |
| l | land |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die bijklust
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijklussers | meervoud |
| bijklussertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bijklussertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van bijklussen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van bijklusser
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijklussers | meervoud | bijklusser |
| bijklussertje | verkleinwoord | bijklusser |
| bijklussertjes | verkleinwoord meervoud | bijklusser |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijklusser zijn vastgelegd.