bijholte
zelfstandig naamwoord 'bɛɪhɔltəBetekenis
- een holte in het voorhoofd, de bovenkaak of het zeefbeen
Hoe spreek je bijholte uit?
/ˈbɛihɔltə/
Bijholte bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛi | trein |
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| l | land |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijholten, bijholtes | meervoud |
| bijholtetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bijholtetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van bij en holte
Woordfamilie van bijholte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijholten | meervoud | bijholte |
| bijholtes | meervoud | bijholte |
| bijholtetje | verkleinwoord | bijholte |
| bijholtetjes | verkleinwoord meervoud | bijholte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijholte zijn vastgelegd.