bijharken
werkwoordBetekenis
- iets met een hark opruimen
Vervoeging van bijharken
bijharkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van bij bw en harken ww
Woordfamilie van bijharken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijgeharkt | woordvorm | bijharken |
| bijgeharkte | woordvorm | bijharken |
| bijhark | with-subordinate-clause | bijharken |
| bijharke | with-subordinate-clause | bijharken |
| bijharkend | woordvorm | bijharken |
| bijharkende | woordvorm | bijharken |
| bijharkt | with-subordinate-clause | bijharken |
| bijharkte | with-subordinate-clause | bijharken |
| bijharkten | with-subordinate-clause | bijharken |
| hark bij | woordvorm | bijharken |
| harke bij | woordvorm | bijharken |
| harken bij | woordvorm | bijharken |
| harkt bij | woordvorm | bijharken |
| harkte bij | woordvorm | bijharken |
| harkten bij | woordvorm | bijharken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijharken zijn vastgelegd.