benoeming
zelfstandig naamwoord bəˈnumɪŋBetekenis
- het toewijzen van een ambt aan iemand
Hoe spreek je benoeming uit?
/bəˈnumɪŋ/
Benoeming bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| n | nek |
| u | boek |
| m | maan |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| benoemingen | meervoud |
| benoeminkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| benoeminkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van benoemen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van benoeming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| benoemingen | meervoud | benoeming |
| benoeminkje | verkleinwoord | benoeming |
| benoeminkjes | verkleinwoord meervoud | benoeming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van benoeming zijn vastgelegd.