beller
zelfstandig naamwoord 'bɛlərBetekenis
- de persoon die opbellen|opbelt
Hoe spreek je beller uit?
/ˈbɛlər/
Beller bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- de persoon die opbelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bellers | meervoud |
| bellertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bellertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van bellen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van beller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bellers | meervoud | beller |
| bellertje | verkleinwoord | beller |
| bellertjes | verkleinwoord meervoud | beller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beller zijn vastgelegd.