bekeuring
zelfstandig naamwoord bəˈkørɪŋBetekenis
- een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet
Hoe spreek je bekeuring uit?
/bəˈkørɪŋ/
Bekeuring bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| k | kat |
| ø | deur |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bekeuringen | meervoud |
| bekeurinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bekeurinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bekeuren met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van bekeuring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bekeuringen | meervoud | bekeuring |
| bekeurinkje | verkleinwoord | bekeuring |
| bekeurinkjes | verkleinwoord meervoud | bekeuring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bekeuring zijn vastgelegd.