begroeting
zelfstandig naamwoord bəˈɣrutɪŋBetekenis
- het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet
Hoe spreek je begroeting uit?
/bəˈxrutɪŋ/
Begroeting bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| x | acht |
| r | rood |
| u | boek |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| begroetingen | meervoud |
| begroetinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| begroetinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van begroeten met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van begroeting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| begroetingen | meervoud | begroeting |
| begroetinkje | verkleinwoord | begroeting |
| begroetinkjes | verkleinwoord meervoud | begroeting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van begroeting zijn vastgelegd.