ballpoint
zelfstandig naamwoord 'bɔːlpɔjntBetekenis
- een pen die de inkt met een bal of kogel op het papier overbrengt
Hoe spreek je ballpoint uit?
/ˈbɔlpɔjnt/
Ballpoint bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɔ | bot |
| l | land |
| p | pak |
| j | ja |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ballpointje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ballpointjes | verkleinwoord, meervoud |
| ballpoints | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bolpuntpen’ voor het eerst aangetroffen in 1949
Woordfamilie van ballpoint
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ballpointje | verkleinwoord | ballpoint |
| ballpointjes | verkleinwoord meervoud | ballpoint |
| ballpoints | meervoud | ballpoint |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ballpoint zijn vastgelegd.