auditie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een examen waarbij iemand zijn muzikale vaardigheden in klank bewijst
- bij uitbreiding een examen in een andere uitvoerende kunstvorm, zoals toneel of dans
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| audities | meervoud |
| auditietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| auditietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘niet-openbare muziekuitvoering’ voor het eerst aangetroffen in 1916
Woordfamilie van auditie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| audities | meervoud | auditie |
| auditietje | verkleinwoord | auditie |
| auditietjes | verkleinwoord meervoud | auditie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van auditie zijn vastgelegd.