assonantie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- rijm waarin de klinkers overeenkomen bijv. bewegen - lepel
zelfstandig naamwoord
- rijmvorm waarin de klinkers overeenkomen bijv. bewegen - lepel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| assonanties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Franse assonance (met het achtervoegsel -antie)
Woordfamilie van assonantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| assonanties | meervoud | assonantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van assonantie zijn vastgelegd.