arrestatiebevel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een document dat de politie de opdracht geeft een verdachte of veroordelde aan te houden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| arrestatiebevelen | meervoud |
| arrestatiebevelletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| arrestatiebevelletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van arrestatie en bevel
Woordfamilie van arrestatiebevel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| arrestatiebevelen | meervoud | arrestatiebevel |
| arrestatiebevelletje | verkleinwoord | arrestatiebevel |
| arrestatiebevelletjes | verkleinwoord meervoud | arrestatiebevel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van arrestatiebevel zijn vastgelegd.