arrestatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een aanhouding door de sterke arm der wet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| arrestaties | meervoud |
| arrestatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| arrestatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘inhechtenisneming’ voor het eerst aangetroffen in 1445
Woordfamilie van arrestatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| arrestaties | meervoud | arrestatie |
| arrestatietje | verkleinwoord | arrestatie |
| arrestatietjes | verkleinwoord meervoud | arrestatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van arrestatie zijn vastgelegd.