applaus
zelfstandig naamwoord /ɑ'plɔus/Betekenis
- geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering
Hoe spreek je applaus uit?
/ɑˈplɔus/
Applaus bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| u | boek |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| applausen | meervoud |
| applausje | verkleinwoord, enkelvoud |
| applausjes | verkleinwoord, meervoud |
| applauzen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit Duits Applaus (uit Latijn applaussus “geklap, gefladder”) , in de betekenis van ‘handgeklap’ voor het eerst aangetroffen in 1859
Woordfamilie van applaus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| applausen | meervoud | applaus |
| applausje | verkleinwoord | applaus |
| applausjes | verkleinwoord meervoud | applaus |
| applauzen | meervoud | applaus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van applaus zijn vastgelegd.