alliteratie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het gelijk zijn van de beginmedeklinkers van twee of meerdere beklemtoonde lettergrepen of woorden binnen een uitdrukking, prozazin of vers
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| alliteraties | meervoud |
| alliteratietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| alliteratietjes | verkleinwoord, meervoud |
| allitteratie |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stafrijm’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van alliteratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| alliteraties | meervoud | alliteratie |
| alliteratietje | verkleinwoord | alliteratie |
| alliteratietjes | verkleinwoord meervoud | alliteratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van alliteratie zijn vastgelegd.