allegorie
zelfstandig naamwoord ɑləɣoˈriBetekenis
- een metafoor in de vorm van personificatie van iets abstracts op grond van gelijkenis, met name gebruikt in de letterkunde en de beeldende kunst
Hoe spreek je allegorie uit?
/ɑləxoˈri/
Allegorie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| l | land |
| ə | de |
| x | acht |
| o | boot |
| r | rood |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| allegorietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| allegorietjes | verkleinwoord, meervoud |
| allegorieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zinnebeeldige voorstelling’ voor het eerst aangetroffen in 1460
Woordfamilie van allegorie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| allegorietje | verkleinwoord | allegorie |
| allegorietjes | verkleinwoord meervoud | allegorie |
| allegorieën | meervoud | allegorie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van allegorie zijn vastgelegd.