alfabet
zelfstandig naamwoord ˈɑlfabɛtBetekenis
- de gezamenlijke lettertekens waarmee een taal schriftelijk wordt weergegeven, in hun bepaalde volgorde
alfabet in een zin
- Het Nederlandse alfabet telt zesentwintig letters.
- Ze zette de namen op alfabet in een lijst.
- In groep drie leren kinderen het hele alfabet.
Let op: In het meervoud verdubbelt de t: alfabetten.
Hoe spreek je alfabet uit?
/ˈɑlfabɛt/
Alfabet bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| l | land |
| f | fiets |
| a | maan |
| b | bak |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| alfabetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| alfabetjes | verkleinwoord, meervoud |
| alfabetten | meervoud |
Herkomst
via middeleeuws Latijn alphabetum van Oudgrieks ἀλφάβητος (alphábētos), in de betekenis van ‘letters van een spellingsysteem’ voor het eerst aangetroffen in 1484
Woordfamilie van alfabet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| alfabetje | verkleinwoord | alfabet |
| alfabetjes | verkleinwoord meervoud | alfabet |
| alfabetten | meervoud | alfabet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van alfabet zijn vastgelegd.