afvechten
werkwoordBetekenis
- iets of iemand uitputten door te vechten
- zich afvechten: zichzelf uitputten in een gevecht
Vervoeging van afvechten
afvechtenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van af bw en vechten ww
Woordfamilie van afvechten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afgevochten | woordvorm | afvechten |
| afvecht | with-subordinate-clause | afvechten |
| afvechte | with-subordinate-clause | afvechten |
| afvechtend | woordvorm | afvechten |
| afvechtende | woordvorm | afvechten |
| afvocht | with-subordinate-clause | afvechten |
| afvochten | with-subordinate-clause | afvechten |
| vecht af | woordvorm | afvechten |
| vechte af | woordvorm | afvechten |
| vechten af | woordvorm | afvechten |
| vocht af | woordvorm | afvechten |
| vochten af | woordvorm | afvechten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afvechten zijn vastgelegd.