afstamming
zelfstandig naamwoord ˈɑfstɑmɪŋBetekenis
- de genetische voorgescheidenis van een individu, volk of soort
- bij uitbreiding de voorgeschiedenis van een taal, symbool enz
Hoe spreek je afstamming uit?
/ˈɑfstɑmɪŋ/
Afstamming bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| s | sok |
| t | tak |
| m | maan |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de genetische voorgeschiedenis van een individu, volk of soort
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| afstammingen | meervoud |
| afstammingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| afstammingetjes | verkleinwoord, meervoud |
| afstamminkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| afstamminkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van afstammen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van afstamming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afstammingen | meervoud | afstamming |
| afstammingetje | verkleinwoord | afstamming |
| afstammingetjes | verkleinwoord meervoud | afstamming |
| afstamminkje | verkleinwoord | afstamming |
| afstamminkjes | verkleinwoord meervoud | afstamming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afstamming zijn vastgelegd.