aanzoeker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die aan iemand anders vraagt of hij of zij met hem of haar wilt trouwen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanzoekkers | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanzoeken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanzoeker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanzoekkers | meervoud | aanzoeker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanzoeker zijn vastgelegd.