aantijgen
werkwoord ˈantɛiɣə(n)Betekenis
- aantrekken
- aanwrijven, beschuldigen van iets
Hoe spreek je aantijgen uit?
/ˈantɛixən/
Aantijgen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| x | acht |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
werkwoord
- iemand op meestal valse gronden van iets beschuldigen, iemand iets aanwrijven transitive
Vervoeging van aantijgen
aantijgenhele werkwoord
werkwoord
- aantrekken [4] obsolete, transitive
Vervoeging van aantijgen
aantijgenhele werkwoord — aangetegenvoltooid deelwoord
Alle 2 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aangetegen | verleden tijd, deelwoord |
| teeg aan | verleden tijd |
Herkomst
In de betekenis van ‘beschuldigen’ voor het eerst aangetroffen in 1562
Woordfamilie van aantijgen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aangetegen | voltooid deelwoord | aantijgen |
| aanteeg | with-subordinate-clause | aantijgen |
| aantegen | with-subordinate-clause | aantijgen |
| aantijg | with-subordinate-clause | aantijgen |
| aantijge | with-subordinate-clause | aantijgen |
| aantijgend | woordvorm | aantijgen |
| aantijgende | woordvorm | aantijgen |
| aantijgt | with-subordinate-clause | aantijgen |
| teeg aan | verleden tijd | aantijgen |
| tegen aan | woordvorm | aantijgen |
| tijg aan | woordvorm | aantijgen |
| tijge aan | woordvorm | aantijgen |
| tijgen aan | woordvorm | aantijgen |
| tijgt aan | woordvorm | aantijgen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aantijgen zijn vastgelegd.