aanstichter
zelfstandig naamwoord ˈanstɪxtərBetekenis
- Iemand die iets kwaads veroorzaakt
Hoe spreek je aanstichter uit?
/ˈanstɪxtər/
Aanstichter bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanstichters | meervoud |
| aanstichtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanstichtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aanstichten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aanstichter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanstichters | meervoud | aanstichter |
| aanstichtertje | verkleinwoord | aanstichter |
| aanstichtertjes | verkleinwoord meervoud | aanstichter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanstichter zijn vastgelegd.