aansteller
zelfstandig naamwoord ˈanstɛlərBetekenis
- iemand die zich aanstelt
Hoe spreek je aansteller uit?
/ˈanstɛlər/
Aansteller bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die zich aanstelt; iemand die doet alsof er iets heel ergs aan de hand is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanstellers | meervoud |
| aanstellertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanstellertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van aanstellen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van aansteller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanstellers | meervoud | aansteller |
| aanstellertje | verkleinwoord | aansteller |
| aanstellertjes | verkleinwoord meervoud | aansteller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aansteller zijn vastgelegd.