aanruisen
werkwoordBetekenis
- ruisend naderen
- naar iemand blazen
Vervoeging van aanruisen
aanruisenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van aan bw en ruisen ww
Woordfamilie van aanruisen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aangeruist | woordvorm | aanruisen |
| aanruis | with-subordinate-clause | aanruisen |
| aanruise | with-subordinate-clause | aanruisen |
| aanruisend | woordvorm | aanruisen |
| aanruisende | woordvorm | aanruisen |
| aanruist | with-subordinate-clause | aanruisen |
| aanruiste | with-subordinate-clause | aanruisen |
| aanruisten | with-subordinate-clause | aanruisen |
| ruis aan | woordvorm | aanruisen |
| ruise aan | woordvorm | aanruisen |
| ruisen aan | woordvorm | aanruisen |
| ruist aan | woordvorm | aanruisen |
| ruiste aan | woordvorm | aanruisen |
| ruisten aan | woordvorm | aanruisen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanruisen zijn vastgelegd.